22 Mayıs 1971'de 878 kişinin hayatını kaybettiği, 700 kişinin yaralandığı 6.8 büyüklüğündeki Bingöl depreminde 9 bin 111 bina hasar gördü veya yıkıldı. Bu yıkılan binalardan biri de o zaman 5 yaşındaki Kazım Bozan'ın ailesinin eviydi. Bozan, annesi, babası ve kardeşleriyle birlikte sokakta kaldı. Ancak Kızılay, depremde evleri yıkılan ailelerin yardımına koşup geçici barınaklar yaptı. Bozan o zaman tanıştığı Kızılay'ın yardımlarıyla okuyup iş adamı oldu. Adana'ya yerleşen Kazım Bozan aynı zamanda Adana Gıda Toptancıları Derneği'nin de başkanı oldu. Şimdi ise depremden değil ancak savaş nedeniyle Suriye'de evsiz kalan binlerce çocuğa yardım etmek için kolları sıvayan Bozan, Kızılay Adana Şube Başkanı Ramazan Saygılı ile irtibata geçti.
17 bin liralık gıda ve battaniye yardımı, Adana Valisi Mahmut Demirtaş'ın katılımıyla bir tırla Halep'ten tahliye edilerek İdlib'teki güvenli bölgeye yerleştirilen Suriyeli çocuklara ve ailelerine gönderildi.
“GEÇMİŞTE OLDUĞU GİBİ BUGÜN DE YARDIMLAR DEVAM EDECEK”
Vali Demirtaş, yardım aracının uğurlanması sırasında yaptığı konuşmada, " Suriye veya başka bir yere katkıda bulunan bütün hemşehrilerimize teşekkür ediyorum. Geçmişte olduğu gibi bugün de inşallah kısmet olursa yardımlarımız devam edecek. İnşallah gönderdiğimiz gıdalar onlara şifa olur. Suriye'de çok ciddi anlamda bir zalimin zulmü var. Vatandaşlarımızın, Sayın Cumhurbaşkanımızın ve Başbakanımızın önderliğinde çok ciddi oralarda çalışmaları var. Bütün milletimiz seferber olmuş. Oradaki acıya ve sıkıntıya katkıda bulunursak bir miktar yaraya merhem olursak ne mutlu bize" dedi.
“SAVAŞIN ÇOCUKLARI DA BENİM ÇOCUKLUĞUMU YAŞIYOR”
Kazım Bozan ise Halep için yardım topladıklarını belirterek, “Adana Gıda Toptancılar Derneği olarak 2 gün içerisinde organize olduk. 17 bin liralık gıda ve battaniye topladık toplamaya da devam ediyoruz” diye konuştu.
5 yaşındayken Bingöl'de yaşanan depremde evsiz kaldığını, bu nedenle Halep'teki insanların derdini anladığını ifade ederek, “Deprem sonrası köyde ekmek falan yoktu. Akrabalarımızdan kayıplarımız oldu ama ailemde kayıp olmadı. Evler hep yıkıldı. Eski kerpiç evler olduğu için Kızılay yeni barakalar yaptı. Kızılay'ın getirdiği yardımlarla karnımızı doyuruyorduk. Evlerimizi Kızılay yaptı. O günlere gittiğimiz zaman çok zor günler yaşadık. O günlerle bugün arasında bağlantı kurduğumuz zaman o çocuklar da benim çocukluğumu yaşıyorlar. Biz de iş adamı olup bir yere geldiysek, 1 çorba, 1 kilo makarna verirsek ne mutlu bize” şeklinde konuştu.”
