Her geçen gün hazır giyim mağazalarının çoğalması ile beraber vatandaşların hazır giyime yönelmesi, terzilik mesleğini bitirme noktasına getirdi.
Doğu bölgelerinde eskiden kullanılan geleneksel kıyafetler yerini hazır giyimlere bırakırken, yılların meslekleri teknolojinin gelişmesiyle bir bir bitiyor.
Yeni yetişen nesiller artık kumaş alıp dikmek yerine mağazalarda hazır giyime yöneliyor. Bu işi yapan terziler ve dikim evleri ise büyük oranda etkileniyor. Türkiye'de petrol fiyatlarının yüksek olması nedeniyle üretimi yapılmayan geleneksel kıyafetlerin kumaşları Güney Kore gibi dış ülkelerden dolar üzerinden alınıyor. Doların son zamanlarda yükselmesi ise, işi etkileyen farklı bir etken.
53 yıldır bu işi yapan Şahabettin Tartar, terziliğin geçmişte çok iyi ve para kazandıran meslekler arasında yer aldığını belirterek, hazır giyimin yaygınlaşmaya başlamasıyla elbise diktirenlerin sayısının da azaldığını belirtti.
Terzilik mesleğinin eski önemini neredeyse tamamen yitirdiğini kaydeden Tartar, “Eskiden üç günde diktiğimizi şimdi iki ayda dikemiyoruz. Günlerce iş yapmadığımız zamanlar oluyor. Terzilik mesleği çok zor durumda. Hünerli ellerin becerisinin ürünü, kişiye özel elbisenin kalitesinin, hazır giyimle karşılaştırılması yanlış bir tutumdur. Diktiğimiz elbisenin kaliteli olmasının yanı sıra telası, kumaşı ve astarı bile çok farklı ve daha uzun ömürlü. Bu nedenle hazır elbise ile kıyaslanamaz.” ifadelerini kullandı.
