Yarın 8 Mart Dünya Kadınlar Günü. Kimi alacağı hediyelerin, kimi eşiyle akşam yemeği yemenin planlarını yaparken, kimi toplumsal farkındalık adı altında şov yapmanın hesaplarını yaparken, kimi de çocuğuna bir çorap almanın, yâda 1 TL olan ekmeği akşam sofrasına nasıl getireceğinin hesabını yapar.

Toplumun yozlaştığı, yardımlaşma ve dayanışma kültürünün sadece cümle aralarında geçtiği günümüzde, ‘Dünya Kadınlar Günü'nü değerlendiren Sevda Kesik; “Ben akşam çocuklarıma yedireceğim ekmeğin hesabını yaparım. Bir çocuğuma ‘bir çorabı nasıl alabilirim' bunun hesabını yaparım. Dünya kadınlar günü gelmiş neme lazım benim.”

Doğu, Güneydoğu bölgesinde yaygın olan başlık parası, görücü usulü ve berdel evlilikleri çocuk yaştaki kızların hayatını karartmaya devam ediyor. Berdel kurbanı kadınlardan olan Sevda Kesik, 3 çocuğunu okutmak, işitme engelli kızının cihaz masraflarını karşılamak ve günlük yaşam malzemesini tedarik etmek için oturduğu binanın kalorifer kazanını yakıyor.

SOKAKTA OYNARKEN NİKÂHI KIYILDI

1'i işitme engelli 5 çocuğuyla hayatın verdiği zorlukları sırtlayan Kesik, henüz 7 yaşındayken aileler arası kız alıp vermede berdel usulüyle nikâhı kıyıldı. 13'ünde evlendirilen ve 14 yaşında anne olan Kesik, amcasına kurban edildi; “O zamanlar Batman'da yaşıyorduk. Beni amcama kurban ettiler. Çocuktum, neler olduğunu anlayamadım bile. 13'ünde sokakta oynarken, kocanın kollarında buldum kendimi. Henüz oyuncaklarım elimdeyken anne oldum ben. Neler olduğunu yeni yeni anlıyordum. İlk anne olduğumda annem anlattı; ‘sen 7 yaşındayken amcana berdel edildin ve o yaşta nikâhın kıyıldı.'

İLK KEZ ANNELİĞİ VE KARAKOLU TANIDI

Kendisinden 12 yaş büyük biriyle evlendirildikten sonra ilk çocuğunu 14'ünde kucağına alan Kesik, 24 yıllık hayat serüvenini şöyle özetledi; “Amcam, eşimin ailesinden kız aldı, beni de bu kıza karşılık berdel yapıp karşı tarafa verdiler. 7 yaşında nikâhımı kıydılar, 13 yaşında da evlendirdiler. Çocukluk hayatım bittiği günlerde, 14 yaşında anne oldum ve ilk çocuğumu hastanede doğurdum. Doktorlar yaşım küçük diye karakola haber verdi. Yaşanan hadiselerden sonra babam gelip evimi toparlayıp Diyarbakır'a yerleştirdi bizi eşimle beraber 11 yıl orada yaşadık daha sonra tekrar Bingöl'e yerleştik. Bingöl'e taşındık ve eşim çalışmaya başladı. Kısa süre sonra bazı nedenlerden dolayı eşimin işleri ters gitti ve eşim cezaevine girdi. Hayatın daha çok kötü oldu bizim için 5 çocuğumla beraber ortada kaldım.”

Eşiyle şiddetli geçimsizlikten dolayı 5 yıl önce boşandığını kaydeden Kesik: “Eşimle yaklaşık 5 yıl önce boşandım ve çocuklarımla ortada kaldım. Kimseye avuç açmamak için, dilenmemek için çocuklarımı kendi gücümle geçindirmeye çalıştım ama gücüm de tükeniyor. Hastayım, daha fazla ayakta duramıyorum" diye konuştu.

“KADINLAR GÜNÜ NEME LAZIM”

8 Mart Dünya Kadınlar Günü'nün kendisi için bir şey anlam ifade etmediğini kaydeden Kesik, şunları söyledi: “Ben çocuklarıma alacağım ekmeğin hesabını yaparım. Bir çocuğuma bir çorap nasıl alabilirim bunu düşünürüm. Çocuklarımın rızkı için belimde taşıdığım kömürlerle kalorifer kazanını yakarım ben. Özel günler, güzel günler pek bir anlam ifade etmez benim için. Kadınlar Günü geliyor muş, neme lazım benim. Ben ve benim durumumda olan kadınlar böyle günleri kutlayan mutlu aile tablolarına ancak imrenerek bakar.

0